Zichtbaar hoofd van de Bloomsbury Groep ― een van de meest briljante generaties intellectuelen van de Britse cultuur ― en romanschrijfster met een bijna mythische uitstraling, was Virginia Woolf ook een meesteres in het essay. De zin die de titel van dit boek vormt, «een vrouw heeft geld en een eigen kamer nodig om zich aan literatuur te wijden», veroorzaakte destijds veel controverse en is tot in het extreme verkeerd begrepen. Waar sommigen elitisme zagen, wilde Woolf met haar geschriften en haar financiële onafhankelijkheid de figuur van de krachtige vrouw bevestigen, als eerste stap naar volledige zelfverwezenlijking. Woolf werd zo de toonaangevende auteur van de tweede feministische golf en biedt ons een intense en ontroerende lezing die een hedendaagse klassieker is geworden.

Virginia Woolf (1882 - 1941) was een van de centrale figuren van het literaire modernisme van de 20e eeuw. Dochter van de criticus en historicus Leslie Stephen, groeide ze op in een diep intellectuele omgeving die haar vorming vanaf jonge leeftijd bepaalde. Al snel werd ze een van de invloedrijkste stemmen van de zogenaamde Bloomsbury Groep, een beslissende kring in de culturele vernieuwing van Groot-Brittannië, waar ze haar interesse ontwikkelde voor feminisme, esthetische experimenten en nieuwe manieren om innerlijke ervaring te vertellen.

In de jaren 1920 richtte ze samen met Leonard Woolf de uitgeverij Hogarth Press op, van waaruit ze zowel haar eigen werk als dat van sleutelauteurs uit haar tijd stimuleerde. Romans als La señora Dalloway en Al faro transformeerden de hedendaagse literatuur door hun verkenning van bewustzijn en subjectieve tijd. In 1941, na verschillende depressieve episodes verergerd door de context van de Tweede Wereldoorlog in het Verenigd Koninkrijk, nam ze haar eigen leven. Haar werk blijft een onmisbare referentie in de moderne literatuur.