Toen Virginia Woolf Las olas publiceerde, was ze negenenveertig jaar oud. Vanuit deze fase van volwassenheid en ervaring gebruikt Virginia Woolfs proza de innerlijke monoloog om ons onder te dompelen in het leven van zes personages, van de kindertijd tot de ouderdom. Meer dan een roman is het voor de lezer een weefsel van vormen, sensaties, kleuren en geluiden die het ritme en de maat van de golven volgen: altijd hetzelfde, altijd anders, alomtegenwoordig. Woolfs tekst stroomt, net als die golven, vluchtig en eeuwig, en maakt van deze roman een sleutelwerk om de literatuur van de twintigste eeuw te begrijpen.
Virginia Woolf (1882 - 1941) was een van de centrale figuren van het literaire modernisme in de twintigste eeuw. Dochter van de criticus en historicus Leslie Stephen, groeide ze op in een diep intellectuele omgeving die haar vorming vanaf jonge leeftijd bepaalde. Al snel werd ze een van de invloedrijkste stemmen van de zogenaamde Bloomsbury Group, een beslissende kring in de Britse culturele vernieuwing, waar ze haar interesse ontwikkelde voor feminisme, esthetische experimenten en nieuwe manieren om innerlijke ervaring te vertellen.
In de jaren 1920 richtte ze samen met Leonard Woolf de uitgeverij Hogarth Press op, van waaruit ze zowel haar eigen werk als dat van belangrijke auteurs uit haar tijd stimuleerde. Romans als Mrs Dalloway en To the Lighthouse transformeerden de hedendaagse vertelkunst door hun verkenning van bewustzijn en subjectieve tijd. In 1941, na verschillende depressieve episodes verergerd door de context van de Tweede Wereldoorlog in het Verenigd Koninkrijk, nam ze haar eigen leven. Haar werk blijft een onmisbare referentie in de moderne literatuur.
