Al faro is, ondanks zijn beknoptheid, een van de grootste werken van Virginia Woolf. Meer opgevat als een schilderij dan als een roman, toont het ons het innerlijke verloop van vier personages gedurende twee dagen, waarin tien jaar verstrijken. De stijl van de roman, barok en poëtisch, is net zo verbluffend als het psychologische portret, de symbolische lading van de beelden en de conceptuele diepgang van een Virginia Woolf in staat van genade die ons met deze roman een van de hoogtepunten van het literaire modernisme biedt.

Virginia Woolf (1882 - 1941) was een van de centrale figuren van het literaire modernisme van de 20e eeuw. Dochter van de criticus en historicus Leslie Stephen, groeide ze op in een diep intellectuele omgeving die haar vorming vanaf jonge leeftijd bepaalde. Al snel werd ze een van de meest invloedrijke stemmen van de zogenaamde Bloomsbury Group, een beslissende kring in de Britse culturele vernieuwing, waar ze haar interesse voor feminisme, esthetische experimenten en nieuwe vormen van het vertellen van innerlijke ervaringen ontwikkelde.

In de jaren 1920 richtte ze samen met Leonard Woolf de uitgeverij Hogarth Press op, van waaruit ze zowel haar eigen werk als dat van sleutelauteurs uit haar tijd stimuleerde. Romans als La señora Dalloway en Al faro transformeerden de hedendaagse literatuur door hun verkenning van bewustzijn en subjectieve tijd. In 1941, na verschillende depressieve episodes verergerd door de context van de Tweede Wereldoorlog in het Verenigd Koninkrijk, nam ze haar eigen leven. Haar werk blijft een onmisbare referentie in de moderne literatuur.