Clarissa maakt zich klaar om een feest te geven en onderweg komt ze oude geliefden, jeugdvrienden en een zelfmoordneiging hebbende oud-strijder tegen. Onder haar schijnbare eenvoud verbergt deze premisse een complexe structuur, waarin verleden en heden verstrengeld zijn in een ingewikkeld narratief spel. De auteur gebruikt het ritmische cadans van haar proza ― dat vloeit als het bewustzijn van haar personages ―, tijdsprongen en verschillende gezichtspunten om te laten zien dat achter de schijnbaar geordende wereld rondom Clarissa een innerlijke chaos schuilgaat. In deze roman doorbreekt Virginia Woolf de traditionele Britse vertelkunst en biedt ze een meesterlijke reflectie over het verstrijken van de tijd, feminisme en waanzin.
Virginia Woolf (1882 - 1941) was een van de centrale figuren van het literaire modernisme in de 20e eeuw. Dochter van de criticus en historicus Leslie Stephen, groeide ze op in een diep intellectuele omgeving die haar vorming vanaf jonge leeftijd bepaalde. Al snel werd ze een van de invloedrijkste stemmen van de zogenaamde Bloomsbury Group, een beslissende kring in de Britse culturele vernieuwing, waar ze haar interesse ontwikkelde voor feminisme, esthetische experimenten en nieuwe manieren om innerlijke ervaring te vertellen.
In de jaren 1920 richtte ze samen met Leonard Woolf de uitgeverij Hogarth Press op, van waaruit ze zowel haar eigen werk als dat van belangrijke auteurs uit haar tijd stimuleerde. Romans zoals Mrs Dalloway en To the Lighthouse transformeerden de hedendaagse vertelkunst door hun verkenning van bewustzijn en subjectieve tijd. In 1941, na verschillende depressieve episodes verergerd door de context van de Tweede Wereldoorlog in het Verenigd Koninkrijk, nam ze haar eigen leven. Haar werk blijft een onmisbare referentie in de moderne literatuur.
