Jack Halberstam verkent de spanningen tussen trans* theorie en feminisme.

In het afgelopen decennium zijn de publieke discussies over transgenderkwesties exponentieel toegenomen. Met deze grotere zichtbaarheid is echter niet alleen macht gekomen, maar ook regulering, zowel voor als tegen transpersonen. Wat ooit werd beschouwd als een ongebruikelijke of zelfs ongelukkige stoornis, is veranderd in een geaccepteerde uitdrukking van de belichaming van gender, evenals een nieuwe plek voor activisme en politieke erkenning. Wat is er in de afgelopen decennia gebeurd om zo’n ingrijpende heroverweging van ons begrip van de belichaming van gender te stimuleren? Hoe is een gestigmatiseerde identiteit zo centraal geworden voor subjectieve articulaties in de Verenigde Staten en Europa? En hoe hebben mensen gereageerd op de nieuwe definities?