Permafrost is de verrassende debuutroman van Eva Baltasar, een korte en intense roman die het lichaam, verlangen en eenzaamheid op een rauwe manier onderzoekt via een vertelstem die zowel scherpzinnig als helder is.

Geschreven in de eerste persoon, neemt het verhaal ons mee in de geest van een vrouw die leeft beschermd achter een emotioneel pantser, een soort innerlijke permafrost. Net als de permanent bevroren aardlaag waar het boek naar vernoemd is, scheidt die bevroren laag haar van de buitenwereld. Vanuit die positie bekijkt ze met ironie en afstand alles om zich heen: een obsessieve en controlerende moeder, een zus die vastzit in een gemedicaliseerde normaliteit en een omgeving die haar diep vreemd voorkomt.

De hoofdpersoon leeft met suïcidale driften en een meedogenloze blik op het leven, maar tegelijkertijd geeft ze zich intens over aan wat haar levend houdt: seks met andere vrouwen, literatuur en kunst. Tussen het meest lichamelijke hedonisme en de voortdurende aantrekkingskracht van de dood, ontvouwt het verhaal zich als een elektrische monoloog vol zwarte humor, intelligentie en radicale openhartigheid.

Baltasars schrijfstijl, beïnvloed door haar achtergrond als dichter, zit vol fysieke en krachtige beelden die het lichaam tot het ware domein van de roman maken. Permafrost is zo een directe, scherpe en diep persoonlijke roman die reflecteert op vrouwelijke vrijheid, verlangen, gekozen eenzaamheid en de moeilijkheid om in de wereld te bestaan.

Met deze roman begint Eva Baltasar aan de narratieve trilogie die zal worden voortgezet met Boulder en Mamut, drie verbonden boeken die verschillende fasen en manieren van het beleven van identiteit en vrouwelijke ervaring verkennen.