Een dystopische toekomst, een profetie over het moderne leven: eenzaamheid, mediaconsumptie en het queer-zijn
In een dystopische toekomst aan het einde van de 21e eeuw is de mensheid gedwongen om naar de bodem van de oceanen te migreren als gevolg van een onhoudbaar exploitatiemodel. Ondertussen houden de cyborgs op het verwoeste aardoppervlak de productieve en militaire machines draaiende in een wereld die wordt gecontroleerd door grote technologische bedrijven.
Momo, de meest gevraagde schoonheidsspecialiste van Stad T, blijft vrijwel onbewogen door dit ecosysteem, alleen bezorgd om haar dermatologische techniek te perfectioneren om aan de schaduw van haar moeder te ontsnappen. Toch zal de hereniging met haar moeder haar doen twijfelen aan haar identiteit en zelfs aan de grenzen van geslacht, geheugen en realiteit.
Bijna drie decennia na de eerste publicatie in Taiwan, verrassen de heldere voorspellingen van Membranas, nu voor het eerst vertaald in het Spaans, over een toekomst die wordt gedomineerd door klimaatverandering, kolonisatie, oorlogen en migraties.
Op de pagina’s passeren thema’s als viruspandemieën, de macht van technologie, eenzaamheid in tijden van hyperconnectiviteit, moederschap en transidentiteiten. Met een bijna filmische stijl nodigt Chi Ta-wei uit tot reflectie in een voortdurend herleesproces dat uiteindelijk een daad van schrijven blijkt te zijn.
Recensies en meningen in de media
Membranas is een fascinerende en prachtig geconcipieerde roman, bedrieglijk eenvoudig en verleidelijk diepgaand. --Astrid Møller-Olsen, Xiaoshuo Blog
Membranas is niet alleen een roman van haar tijd, maar ook van wat nog komen gaat. Het schetst een toekomst waarin de mensheid zich terugtrekt onder water om te ontsnappen aan dodelijke gaten in de ozonlaag. Het is een toekomst waarin het machtigste bedrijf ter wereld zijn producten verkoopt op computerdisks. Toch is deze roman in andere opzichten (de praktische benadering van seksualiteit, het verhaal over jongvolwassenen die zich verzetten tegen ouderlijk en bedrijfsmatig toezicht, en de verrassende wending aan het einde die het hele boek op zijn kop zet) net zo modern als wat er tegenwoordig wordt uitgegeven. Of het nu als een tijdcapsule of als een profetie wordt gelezen, deze roman behoudt haar kracht. --Adam Wescott, Politics & Prose Staff Picks
Membranas is een titel die je niet kunt neerleggen, die steeds ontroerender wordt naarmate het verhaal vordert naar een verrassend en verontrustend einde. --ABC News (Australië)
Deze sciencefictionroman verrast met een krachtig verhaal over bewustzijn en verbinding met anderen. Het raakt direct het hart van ons heden via een metafoor, maar Chi Ta-wei doet dat op een unieke manier en zal daardoor lezers boeien. Wat een verrassende en opwindende toevoeging aan sciencefiction en wereldliteratuur! --Kim Stanley Robinson, auteur van Red Mars
Wat een verfrissende retro-bries! Deze pervers slimme cyberpunk-terugblik op de vroege dagen van de digitale cultuur in netwerken belicht kwesties rond geslacht, belichaming, identiteit en technologie die werkelijkheid zijn geworden in het kwart eeuw sinds de oorspronkelijke publicatie. --Susan Stryker, uitvoerend redacteur van TSQ: Transgender Studies Quarterly
Een klassieker die de huidige nieuwe golf van sciencefiction in de Sinofone wereld vooruitliep, Membranas blijft een unieke alteriteit qua genreoverschrijding en genderreflectiviteit. De prachtige, fascinerende en prikkelende vertelstijl van Chi Ta-wei creëert een schitterend labyrint van metaforen en betekenissen dat leidt tot een openbaring over de (post)menselijke variabele in een matrix van monotone onmenselijkheid. --Mingwei Song, mede-redacteur van The Reincarnated Giant: An Anthology of Twenty-First Century Chinese Science Fiction
Lezers zullen de profetische echo’s van het moderne leven herkennen in Chi Ta-wei’s beschrijvingen van verslindende mediaconsumptie en eenzaamheid. Deze onweerstaanbare roman is verfijnd en prikkelend. --Publishers Weekly
Er is iets zeer actueels aan de metafoor van Membranas met genderfluiditeit en de sociale constructie van identiteit. Er is ook iets tijdloos aan Chi Ta-wei’s toekomst, vanwege de manier waarop de tijd zelf wordt gevouwen en uitgedaagd. De roman gaat over hoe identiteit een verhaal is dat we onszelf vertellen door de tijd heen, of terug in de tijd. En dat verhaal is, voor Chi Ta-wei, anders... Lezers die het nu lezen, een kwart eeuw na de eerste publicatie, kunnen betreuren dat ze het zo laat hebben ontdekt en alle verhalen en mensen die we hadden kunnen zijn hebben gemist, zelfs als het lijkt alsof we er altijd al waren. --Los Angeles Times
