Een analyse van de situatie van de homoseksuele gemeenschap tijdens de jaren van het franquisme, met tot nu toe ongepubliceerde archiefdocumenten.

Hoe leefden homo’s tijdens het franquisme? Welke opvattingen hadden ze over hun seksualiteit? Was homoseksualiteit echt veroordeeld? De historicus Geoffroy Huard probeert deze vragen te beantwoorden aan de hand van talrijke kranten, boeken, getuigenissen, politie- en medische rapporten, archiefdocumenten van de rechtbanken voor “Vagos y Maleantes” en “Peligrosidad y Rehabilitación Social” (niet bestudeerd sinds de terugkeer van de democratie in Spanje). Door een nauwgezette, rigoureuze en gedocumenteerde reconstructie van de homowereld in ons land laat Huard ons, voorbij de gangbare ideeën, zien hoe de klassenjustitie werd toegepast tegen homoseksuelen, een repressie die vooral beperkt bleef tot de arbeidersklasse wanneer hun levensstijl een verband had met misdaad, zwerven of prostitutie, terwijl homoseksuelen uit de middenklasse en de bourgeoisie die een “eerlijk” werk en inkomen konden rechtvaardigen, niet werden veroordeeld. Het zijn die levensstijlen van de arbeidersklasse en die klassenjustitie die de auteur hier herstelt.