Het boek ter herdenking van de twintigste sterfdag van La Más Grande.

Rocío Jurado neemt een unieke plaats in de geschiedenis van de Spaanse cultuur in. Laatste schakel tussen de klassieke folclóricas en eerste van een vernieuwende generatie, werd zij de scharnier die twee manieren van het begrijpen van de copla, de flamenco en muziek in het algemeen verbond. Tegelijkertijd markeerden haar stem en podiumprésence de overgang tussen het Spanje dat uit de dictatuur kwam en het Spanje dat zijn eerste stappen in de democratie zette.

Feministe, bondgenoot van de LGTBIQ+-gemeenschap, slachtoffer van de censuur onder het Franco-regime en tegelijkertijd echtgenote van een stierenvechter, toegewijde moeder en devote van de Virgen de Regla, belichaamt Rocío als weinigen de spanningen tussen traditie en moderniteit, breuk en continuïteit, zowel persoonlijk als professioneel. Ze was bovendien een artieste wiens magnetisme haar in staat stelde contact te maken met zeer diverse publieken en generaties.

Twintig jaar na haar dood bekijken acht stemmen de actualiteit van haar nalatenschap en ontleden haar loopbaan als zangeres, actrice, muze van de roddelpers en queer-icoon, onder andere facetten. Een collectief werk dat bevestigt wat al bekend is: Rocío Jurado is een onsterfelijk popicoon dat, hoe lang de tijd ook verstrijkt, altijd La Más Grande zal blijven.

Redactie en voorwoord door Carlos Barea met bijdragen van Alberto Conejero, Lidia García García, Supremme de Luxe, Laura Fa, Machús Osinaga, Carlos García de la Vega en Marta Jaenes.