Los sueños de mi prima Aurelia is een van de meest buitengewone dramatische werken van Federico García Lorca.

Het is het laatste toneelstuk dat de auteur in 1936 schreef, vlak voor zijn moord. Om deze reden is het een onafgewerkt werk, waarvan een akte en een losstaand poëtisch dialoog bewaard zijn gebleven. Maar er is nog iets dat het uniek maakt: het is een autofictie waarin een queer kind genaamd Federico García Lorca «de eigen kamer» oproert waar zijn nicht Aurelia, een personage gebaseerd op zijn volle nicht Aurelia González García, samenkomt met haar buurvrouwen om romans te lezen tijdens het carnavalsfeest van het dorp.

Aurelia droomt van een liefde vrij van het juk van het patriarchaat, terwijl Federico een onbedwingbaar verlangen uitdrukt dat het toneel doorkruist als een poëtische en vitale kracht.

Deze editie is rechtstreeks gebaseerd op het handschrift van Lorca, plaatst de tekst in de context van zijn dramatische oeuvre en bevat twee tekeningen van de schilder Gregorio Prieto die geïnspireerd zijn op het stuk. Daarnaast bevat het een inleidende studie over het laatste toneelstuk dat García Lorca schreef voor zijn moord.