De Palestijnse odyssee van een man die woorden heeft gekozen als toevlucht, verzet en vaderland.

Tussen de rokende ruïnes van Gaza en de vergeelde pagina’s van boeken wacht een oude man.

Waar wacht hij op? Misschien dat iemand eindelijk stopt om te luisteren. Want de boeken die hij in zijn handen houdt zijn niet zomaar voorwerpen: het zijn fragmenten van een leven, flitsen van een herinnering, littekens van een volk.

Wanneer een jonge Franse fotograaf zijn camera richt op die oude man omringd door boeken, weet hij niet dat hij op het punt staat de spiegel te passeren. «Achter elke blik schuilt toch een verhaal? Dat van een leven. Dat van een heel volk, soms», mompelt de boekhandelaar. Zo begint de Palestijnse odyssee van een man die van woorden zijn toevlucht, zijn verzet en zijn vaderland heeft gemaakt.

Van de exodus naar de gevangenis, van betrokkenheid tot politieke teleurstelling, van de kinderen die we zien opgroeien en leven tot de tragedies die ons de mensen ontnemen van wie we houden, leidt zijn stem ons door de meest intieme doolhoven van de geschiedenis.