Een teder en gepassioneerd liefdesverhaal tussen twee vrouwen op de Canarische Eilanden, in 1984.
Canarische Eilanden, 1984. Tussen twee vrouwen ontwikkelt zich een relatie via correspondentie. In de brieven die ze uitwisselen, vertellen ze over hun liefdesleven, hun affectieve en seksuele ontmoetingen, hun twijfels en zekerheden, zonder omwegen of filters. De actie speelt zich af gedurende een jaar, vanaf de eerste afspraak van de geliefden in het uur voor de lunch, en markeert het begin van een idylle die in de tijd zal voortduren.
In La siesta del carnero begeleiden we de verliefden op een intense reis die ons meesleept, een tocht die loopt van liefdevolle gevoelens en intiemste sensaties tot explicietere momenten.
Geschreven in de eerste persoon, trilt deze epistolaire roman, gesitueerd in de jaren tachtig, tussen tederheid en passie, tussen sensualiteit en erotiek, alles om de realiteit van lesbische relaties te benaderen in een tijd waarin in Spanje het verlangen en het genot van vrouwen nog maar net begonnen te ontwaken.
«Mijn lieve Sara, het is onherroepelijk laat geworden, hoewel ik de hele dag een gaatje heb gezocht om je te schrijven. Nou ja, om te schrijven en ervan te genieten».
