De hoofdpersoon van deze roman is een van de meest memorabele personages uit de Noord-Amerikaanse literatuur: Ignatius Reilly – een mix van een dolgedraaide Oliver Hardy, een zwaarlijvige Don Quichot en een duivelse Thomas van Aquino, samengebracht in één persoon – die op zijn dertigste nog steeds bij zijn excentrieke moeder woont en bezig is met het schrijven van een uitgebreide en vernietigende aanklacht tegen onze eeuw, die net zozeer ontbreekt aan «theologie en geometrie» als aan «fatsoen en goede smaak»; een krankzinnige aanklacht tegen een krankzinnige samenleving. Door een onverwachte geldnood wordt hij «gekatapulteerd in de koorts van het hedendaagse bestaan», een koorts waaraan Ignatius nog een paar graden toevoegt.

La conjura de los necios won de Pulitzerprijs en werd in Frankrijk het jaar van publicatie bekroond als «de beste roman in een vreemde taal».