El sol olvidado, van Giuseppe Guiduccio, is een roman met poëtische klanken die de stem teruggeeft aan degenen die de geschiedenis wilde uitwissen. Een intens werk over identiteit, verlangen en politieke herinnering.

Ze wilde niet in de mannelijke vorm genoemd worden, zelfs niet toen ze Rome regeerde als Antoninus. Ze was priesteres van Elagábalo in een rijk dat niet in staat was woorden te vinden om haar te benoemen. Na haar moord legde de geschiedenis haar veroordeling vast en doopte haar minachtend om tot Heliogábalo. Sindsdien is haar herinnering gevangen in een karikatuur van schandaal, perversie en overdaad.