De fascinerende getuigenis van Francis Kéré onthult de ideeën en waarden die zijn architectuurpraktijk met sociale betrokkenheid aansturen. Het presenteert 26 sleutelprojecten, geïllustreerd met talrijke schetsen, foto’s en ongepubliceerde tekeningen, in een prachtig vormgegeven boek door het grafisch ontwerpbureau van Irma Boom, gevestigd in Amsterdam.

Onder de uitgelichte werken bevinden zich de Serpentine Pavilion, de schoolprojecten in Gando, de ontwerpen voor de nationale vergaderingen van Burkina Faso en Benin, het Thomas Sankara Memorial en het recent gepresenteerde Las Vegas Museum of Art. Kéré’s stem beweegt zich moeiteloos tussen poëzie en pragmatisme. Van technische aspecten, zoals het ter plaatse snijden van bakstenen, tot de politieke en milieukrachten die zijn ontwerpen vormgeven, richt hij zich zowel op ambachtelijk werk als op grootschalige reflectie. Een van de hoofdstuktitels vat het samen: “Hoe je de verbeelding kunt kanaliseren binnen het raster van regels (zonder te verhinderen dat ze vliegt)”.

Voor Kéré is architectuur een motor voor leren en uitwisseling die collectief wordt gecreëerd en niet van bovenaf wordt opgelegd. De architect is nooit de ster, maar een facilitator van een gemeenschappelijk doel. Zijn ontwerpen zijn geworteld in vernaculair kennis en niet-elitistische waarden, maar volledig toegewijd aan de urgente realiteiten van onze tijd, van klimaatverandering en overbevolking tot de kwetsbare infrastructuren van jonge democratieën.

Dit boek lezen is als een kijkje nemen in Kéré’s persoonlijke notitieboek, met zijn krabbels naast de werken. Het sluit af met twee reflectieve teksten — een van de Ghanese-Schotse academica en romanschrijfster Lesley Lokko en een van zijn mentor Juhani Pallasmaa — die zijn praktijk plaatsen in een bredere culturele, ethische en architectonische dialoog.