Een jonge Belgische begint haar loopbaan bij een bedrijf in Tokio. Een ironische en scherpe blik op de verschillen tussen Oost en West.

Deze roman met een duidelijke autobiografische lading, een indrukwekkend succes in Frankrijk sinds de lancering, vertelt het verhaal van een 22-jarige Belgische vrouw, Amélie, die gaat werken in Tokio bij een van de grootste wereldwijde bedrijven, Yumimoto, de belichaming van Japanse ondernemingen. Met verbazing en beven: zo eiste de keizer van de Rijzende Zon dat zijn onderdanen zich aan hem presenteerden. In het huidige Japan, sterk hiërarchisch (waar elke meerdere eerst en vooral de mindere is van een ander), lijdt Amélie, getroffen door de dubbele handicap vrouw en westerling te zijn, verdwaald in een mierennest van bureaucraten en bovendien onderworpen aan de typisch Japanse schoonheid van haar directe meerdere, met wie ze een openlijk perversieve relatie heeft, aan een stortvloed van vernederingen. Absurd werk, krankzinnige opdrachten, repetitieve taken, groteske vernederingen, ondankbare, onbekwame of waanzinnige missies, sadistische bazen: de jonge Amélie begint op de boekhouding, gaat dan koffie serveren, naar de fotokopieermachine en, terwijl ze de treden van waardigheid afdaalt (maar met een zeer zen afstandelijkheid), eindigt ze met het schoonmaken van de mannen toiletten...