In El ritual del baño stelt Sara Torres een verzameling gedichten voor die de opgeschorte tijd van verlangen en intimiteit tussen vrouwen verkennen. Ver weg van de productieve logica van de dagelijkse tijd, wonen deze teksten in een absoluut heden waar lichamen en hun gebaren een eigen intensiteit krijgen.

Het boek is opgebouwd uit fragmentarische scènes die draaien rond een intieme ruimte: het gedeelde bad, hier omgevormd tot een plek van ontmoeting, contemplatie en zorg. In dat huiselijke decor ontvouwt zich een ervaring van liefde en verlangen die ontsnapt aan de traditionele codes van heteroseksualiteit en verbonden is met een literaire genealogie die verwijst naar de poëzie van Safo.

Als in Phantasmagoria de auteur het lichaam onderzocht dat door rouw wordt doorkruist, richt ze zich in El ritual del baño op het verliefde lichaam en de emoties die het doorkruisen. De gedichten bewegen zich tussen sensualiteit, dagelijkse observatie en reflectie over intimiteit, en vormen een poëtische ruimte waar liefde wordt geleefd als een verlengd moment buiten de Geschiedenis.

Een werk dat het literaire universum van Sara Torres verder ontwikkelt, gekenmerkt door de verkenning van verlangen, het lichaam en hedendaagse vormen van poëtisch schrijven.