Niet-heteroseksuele, trans- en intersekse lichamen, identiteiten en oriëntaties zijn traditioneel buiten het formele onderwijs gehouden, alsof het leven en school twee gescheiden werkelijkheden zijn. Met de komst van affectief-seksueel onderwijs ontstond er een kans om deze vormen onderdeel te laten zijn van het dagelijkse schoolleven, maar de inhoud die verband houdt met de risico’s rond seksueel overdraagbare aandoeningen en ongewenste zwangerschappen, samen met de preventie daarvan, heeft de behandeling van seksualiteit in onze scholen gedomineerd. Dit zijn inhoudelijke thema’s die, naast het LGTBIQ-collectief in dit onderwijsveld bijna volledig te negeren, discriminerende boodschappen verbergen die de verschillende vormen van geweld reproduceren en legitimeren die mensen ondervinden die niet voldoen aan de normatieve parameters van seksualiteit (binair denken, ciscentrisme, heterocentrisme, monoseksualiteit, LGTBIQ-fobie, enzovoort). Terwijl niet-hegemonische manieren om seksualiteit te beleven steeds zichtbaarder worden onder jongere generaties, bestaan er binnen het schoolonderwijs tal van moeilijkheden om deze diversiteit diepgaand en integraal te benaderen. In dit opzicht onderzoekt dit boek de relatie tussen affectief-seksueel onderwijs en het LGTBIQ-collectief – meer gekenmerkt door conflicten dan door overeenkomsten – en schetst het een traject langs verschillende dimensies van de socioculturele realiteit, van de focus op wat de auteur het normatieve systeem van seksualiteit noemt tot het schoolkader en affectief-seksueel onderwijs. Vervolgens worden de resultaten van een studie gepresenteerd en wordt afgesloten met enkele voorstellen die de onderwijspraktijk kunnen sturen naar het bereiken van een divers en gelijkwaardig affectief-seksueel onderwijs.
