Een ontroerende roman waarin de auteur met een magische stijl zijn verhaal en dat van zijn familie in het Argentinië van de jaren 2000 vertelt.
«Gooi Simón niet in de Atlantische Oceaan, hij heeft fobie, laat hem in het zand spelen.» Dat had hij graag gehoord toen zijn vader hem optilde en keer op keer onderdompelde in het water… terwijl zijn moeder toekeek en in lachen uitbarstte. Simón, zo klein, begreep niet waarom zijn vader zo deed. Later, als tiener, begreep hij alles. De eerste paniekaanval, de eerste brand, maar niet de laatste. In het Argentinië van de jaren 2000 staat Simón oog in oog met de rituelen van de overgang van kindertijd naar adolescentie en doet dat terwijl hij vlucht voor een brandend gezin.
Luca Andrea heeft het verbluffende vermogen om de meest menselijke emoties te weerspiegelen en de lezer te boeien met krachtige en onvergetelijke beelden. Met deze autobiografische coming-of-age roman profileert de auteur zich als een van de sterkste en meest karakteristieke stemmen in de LGTBIQ+ literatuur.
