Cómo enterrar al padre en un poema, van Corina Oproae, is een dichtbundel die geheugen, verlies en het poëtische scheppingsproces zelf onderzoekt. Met een zuivere en reflectieve schrijfstijl verkent de auteur de gebieden van rouw, jeugd en identiteit, en creëert ze een ruimte waar taal een vorm van kennis en verzet wordt.

De gedichten bewegen zich tussen beelden uit de natuur en de symbolische wereld, waar kauwen, raven, wortels of wonden verschijnen als tekens van een innerlijke ervaring die tijd en geheugen probeert te begrijpen. Tijdens deze reis gaan ook andere stemmen uit de poëtische traditie in dialoog, zoals Sylvia Plath, Wislawa Szymborska, Ana Blandiana, Elizabeth Bishop of Alejandra Pizarnik, opgeroepen in composities die een literaire, biografische en esthetische uitwisseling tot stand brengen.

Het resultaat is een boek dat reflecteert op het mysterie van poëzie en haar vermogen om persoonlijke ervaring te transformeren in een vorm van bewustzijn. Het werk bevat bovendien lezingen en waarderingen van auteurs als María Negroni, María Ángeles Pérez López, Ana Blandiana en Piedad Bonnett, die de emotionele intensiteit en de helderheid van een poëtische stem benadrukken die zich beweegt tussen denken, geheugen en emotie.