Zeven personages die vastzitten door een storm besluiten de wachttijd op te vrolijken door elkaar verhalen te vertellen die ze nog nooit eerder hadden beleden. Het nieuwe genot van een auteur die zich boek na boek heeft gevestigd als een hedendaagse klassieker.

Zeven personages blijven vastzitten in een landelijk hotel tijdens de sneeuwstorm Filomena. Zonder bereik of verbindingen, maar wel met proviand, besluiten ze de wachttijd op te vrolijken door elkaar verhalen te vertellen, en uit die dialoog, waaraan ook de twee gastheren deelnemen, ontstaan anekdotes die ritueel elke lunchpauze vullen, en die hen niet alleen in staat stellen elkaar te leren kennen, maar ook te debatteren en te leren van elkaars levens. Met de meesterlijke beheersing van het mondelinge verhaal van een auteur als Landero, worden de verhalen die deze onbekenden elkaar vertellen al snel bekentenissen van hun levensavonturen, verteld bij het haardvuur, narraties van enkele ervaringen die hen levenslang hebben getekend en die elkaar opvolgen en verweven met echte intrige en emotie. Een eerbetoon aan de klassieke dialogenromans, een kleine Decamerone van onze tijd en een cervantijnse opvolging van voorbeeldige verhalen, is Coloquio de invierno een literair genot van begin tot eind, een nieuw geschenk van een schrijver die zich boek na boek heeft gevestigd als een hedendaagse klassieker.