Een reis door de onvrijwillige homo-erotische cinema die cruciaal is geweest in onze seksuele ontwaking.

«Ik ontdekte mijn seksualiteit niet met een schoolkameraad, ook niet met een zomerliefde. Ik ontdekte mijn seksualiteit met Kurt Russell in Golpe en la pequeña China».

Zo begint Cine Crush. El cine homoerótico involuntario en nuestro despertar sexual, het essay waarmee journalist Popy Blasco enkele van de erotische mythen onderzoekt die ons onze geaardheid deden ontdekken via een hoop commerciële films die, in de herinnering, onvrijwillig homo-erotisch lijken.

Het boek behandelt honderden titels met hoofdrollen van idolen vol filogay-erotiek, onzichtbaar voor het heteronormatieve oog; acteurs en personages die al legendarisch zijn en die bij sommigen bewondering opriepen, terwijl ze bij de LGTBIQ+-gemeenschap verlangen opriepen.

Naast het verschil tussen LGTBIQ+-cinema en homo-erotische of filogay-cinema te verduidelijken, biedt Popy Blasco een grondige terugblik op veel van de sterren uit film en televisie die generaties boomer, generatie X, millennials en Gen Z hebben gevormd.

Biografie van de auteur

Popy Blasco (Madrid, 1978), auteur van Yo fui teen en los 90, heeft samengewerkt met diverse media zoals El País, Vogue, Rolling Stone, Neo2, Vanidad, V Magazine, Primera Línea, Candy, L’Officiel, Playground en GQ. Daarnaast is hij docent coolhunting aan het IED en IADE, en consultant op het gebied van sociale en consumententrends.

In 2004 begon hij zijn blog PopyB, een van de langstlopende in het Spaans. Als cultureel manager leidde hij de programmering van filmclub Cineshock en stond hij aan het hoofd van podcasts zoals Radioshock en momenteel Pijas Marrones voor Subterfuge Radio.