Deze eerste roman van een Japanse student van vierentwintig jaar werd bekroond met de prestigieuze Akutagawa-prijs. In zes maanden werden anderhalf miljoen exemplaren verkocht en het boek ontketende passies. De Japanse kritiek sprak van een «revolutionaire gevoeligheid», van een «blik als de zoom van een camera», van een «filter van helderheid, waardoor de meest rauwe geweld en erotiek een vreemde puurheid krijgen». Tegelijkertijd werd Murakami ook beschuldigd van het systematisch cultiveren van pornografie en brutaliteit. In de Verenigde Staten raadde het tijdschrift Newsweek het aan als «een mix van A Clockwork Orange van Burgess en The Stranger van Camus». De hoofdpersonen van deze roman, meestal zeer jonge jongens en meisjes, wonen dicht bij een Amerikaanse basis, gebruiken allerlei drugs, gaan naar rockconcerten, organiseren orgieën voor de Amerikaanse soldaten, allemaal zonder schijnbare passie of plezier. Met emblematische passiviteit glijden ze af naar zelfdestructie, als gevolg niet alleen van hun huidige situatie, maar ook van hun geblokkeerde toekomst. De behandeling door de auteur, koel en onsentimenteel, ademt echter een gevoel van iets puurs en onaangetasts uit. Zijn techniek, met het ontbreken van taboes, morele veroordelingen en overbodige details, benadert het cinéma-vérité, met een vleugje surrealisme.